donderdag 26 april 2012


.. DINSDAG, SCHOOLDAG ..
Vandaag kwamen Wim, Griet, Hilde, Lutgard, Geert en zijn vrouw en kinderen op bezoek in de schooltjes. Eerst kwamen ze langs in de school van Lore, nadien in de school van Sanne en Sofie. Ze waren enthousiast over de positieve vooruitgangen die zichtbaar waren.





.. RIOBAMBA ..
Woensdag stonden we ’s morgens vroeg gepakt en gezakt klaar om op uitstap te vertrekken. Het busje was goed op tijd en we konden vlot vertrekken. Onderweg stopten we bij een  fruitkraampje voor een grote tros minibanaantjes, ananassen, zapote’s en rode bananen. Na een paar uur bollen bereikten we de waterscheidingslijn op zo’n 4300 meter hoogte. Hoewel het hier bibberden van de  kou, was het uitzicht magnifiek! 




Na het nemen van enkele kiekjes zette we onze tocht verder. De volgende halte was in het centrum van Riobamba. Hier nuttigden we onze picknick  en bezochten we het plaatselijke marktje. Hierna reden we in één trek door naar Banos.



.. BANOS ..
Rond 18 uur kwamen we aan in Banos. We bekeken ons hotelletje en zagen dat het goed was. Tijd om het dorp te verkennen en een restaurant te zoeken. Na een lekkere maaltijd leefden we ons uit in een plaatselijk barretje, waar het feestcomité zorgde voor de nodige animatie.
Donderdag reden we vol verwachting een hoge berg op, richting een uitkijkpunt over Banos. De rit duurde spijtig genoeg langer dan verwacht en tot slot mochten we niet tot het hoogste punt. De buschauffeur zette ons daarom af op een lager gelegen punt. De sportievelingen onder ons stapten van daaruit te voet naar beneden, de anderen reden met de bus mee naar beneden. Vervolgens reden we door naar een plaatselijke dierentuin. Dit is niet vergelijkbaar met de zoo van Antwerpen! Enkele dieren die we zagen: toekans, papegaaien, gieren, condors, één arend, schildpadden, jaguars en apen. Wij genoten enorm van het uitzicht.




Voor we doorreden naar een bekende waterval aten we eerst nog wat ananas, bananen en zapote’s. Hmmm, lekker! Achteraf bleek dat deze energiestoot goed van pas zou komen! Voor we de waterval konden bekijken moesten we eerst een serieuze afdaling doen. Dit was zeker de moeite waard! De weg terug naar boven was echter heel wat zwaarder, het was puffen geblazen!





Na het eten reden we door naar de Teleferique Nobios. We waren allemaal enthousiast tot het 'barrakske' eraan gevlogen kwam.  We stapten met  negen personen in en vertrokken naar de overkant. De één al wat geruster dan de ander. Sommige in stilte, sommige met hier en daar en gil. Juist voor de watervallen hielden we een stop om te genieten van het uitzicht.




Eens aangekomen aan de overkant gingen we op verkenning. We volgden onze ‘gids’ (Hilde) naar de rivier om zo de waterval van dichtbij te bekijken. We genoten van het geluid van de waterval en het uitzicht en bereidde onszelf voor op de terugrit.  



Na ons avontuurlijk vluchtje over de ravijn hadden we allemaal zin in een koffie of een warme chocomelk. Na het gezellige koffiemomentje hadden we zin om naar de lederwinkeltjes te gaan ‘kijken’. We stelden onze plannen even uit om snel een frisse douche te nemen en iets warmer aan te doen om daarna de lederwinkeltjes uit te pluizen.
Het eerste lederwinkeltje was al snel gevonden en leeggeplunderd ! De winkeljuffrouw heeft ook enkele malen een sprintje gedaan om bij een andere winkel een andere kleur of formaat van tas te gaan halen.  We hielden ze wat in het oog en wisten al snel waar de andere winkeltjes gelegen waren. Onze volwassen begeleiders kregen honger en gingen op zoek naar een restaurantje. Wij bestelden snel ons eten om nadien tijdens het wachten  nog naar de andere lederwinkeltjes gaan kijken.


.. PUYO ..
’s Morgens vroeg  vertrokken we naar het regenwoud. We waren er sneller dan gepland en gingen opzoek naar onze verblijfplaats. Hilde leidde ons door een padje in het woud en uiteindelijk kwamen we uit op een super mooi en gezellig verblijfplaatsje. Iedereen zag het onmiddellijk zitten en genoot van het mooie uitzicht!



We trokken onmiddellijk verder om te picknicken en ons klaar te maken voor de wandeling.  We vertrokken op avontuur in het regenwoud. We kwamen heel wat muggen tegen en andere kleine insecten. Jammer genoeg zagen we geen apen,…
Het wandelpad leidde ons naar de waterval waar we een frisse duik namen. Het was een zalige ervaring om in het regenwoud bij een waterval te zwemmen. 




Na de frisse duik wandelden we met z’n allen terug voor een boottochtje met traditionele boomstamboten op de Puyo. Voor we in de boten stapten waren we al kletsnat van de regen. 



Na het boottochtje gingen we terug naar ons verblijfplaats . We namen een (ijskoude) douche in het midden van de natuur en lieten alle indrukken van de afgelopen dag wat bezinken.  Van al de rusten begonnen onze magen wat te knorren en gingen al aan tafel voor het avondmaal. Dit liet nog even op zich wachten waardoor er nog wat tijd was om een gezelschapspel te spelen. Tijd voor perudo! 
Na het lekker eten werd er voor ons een kampvuur aangestoken waar we met z’n allen gezellig rond gingen zitten en het spel times-up speelden.


.. TERUGRIT NAAR GUAYAQUIL ..
Na de avontuurlijke nacht vertrokken we terug naar het dorpje Puyo. Hier gingen we op zoek naar een natuurreservaat waar veel apen zouden zitten.  Dit was niet zo makkelijk te vinden. Na een tijdje vroegen we de weg en deze vrouw wist ons te vertellen dat dit park niet meer open was. Ze wist echter wel een ander dierenpark waar ze ons naar toe leidde. Hier kregen we te horen dat er in het natuurreservaat nog maar drie apen zouden zitten, omdat het ministerie al de dieren in beslag had genomen. We mochten kiezen wat we wilden doen: het dierenpark of toch een kijkje gaan nemen naar het natuurreservaat. We kozen met z’n allen voor het park met de apen.




Toen we aan het reservaat aankwamen waren er al onmiddellijk drie apen te zien. We waren opgelucht dat we toch apen in de vrije natuur konden zien. Eens we binnen waren viel het toch een beetje tegen. Hilde wist ons te vertellen dat het er normaal vol met apen zat en nu zagen we er maar eentje zitten. 
Uiteindelijk zagen me vier apen vrij los zitten. Een aapje zag dat we teleurgesteld waren en bracht wat leven in de brouwerij. Het sprong op Griet (de tante van Lore), die op haar beurt erg verschoot. Griet was niet erg blij met het bezoek van Charlie. Wim (haar man), wou de aap van haar afduwen. Achteraf gezien was dit geen goed idee! De aap werd boos en liet zijn tanden zien en brulde luid en duidelijk. Gelukkig bleef Wim bespaard van een aanval!  Griet was op dat moment een houten plank! 



Heleen en Lore wilden ook een foto met de aap en zogezegd zo gedaan. Maar toen de aap van Heleen haar arm naar Lore haar arm ging moest hij een kleine boodschap doen. Waardoor Heleen en Lore een klein cadeautje hebben gekregen van Charlie!


Na het bezoek aan het apenpark hebben we een kleine stop gehouden in het balsamatelier. Hier waren er enkele mensen hout aan het bewerken.



Al snel waren we binnen in het winkeltje. Na wat rondkijken lieten we ons gaan in het assortiment van de souveniers. Na het winkelen reden we terug richting Banos.  Juist voor de brug van Banos werden we tegengehouden door de politie. Onze bus had geen vergunning om door heel het land te rijden met mensen. De buschauffeur mocht ons nog net afzetten aan ons hotel. Daarna moest hij onder politiebegeleiding naar een nabijgelegen dorpje rijden, waar de bus in beslag genomen werd. Eens aangekomen in ons hotel legden we alle natte spullen te drogen. Nadien vertrokken we richting het dorp om een terrasje te doen en nog enkele winkeltjes te bezichtigen. De anderen gingen de natuurlijke warmwaterbaden uittesten.  Na het marktje zijn we samen met Hilde de picknick voor de volgende dag gaan inkopen. Na al dat winkelen hadden we zin in een lekker warme chocomelk!  In dit cafeetje bleven we tot 's avonds plakken. We speelden enkele partijtjes biljart en proefden allerlei lekkere drankjes van de kaart. Daarna gingen samen opzoek naar een gezellig restaurantje. De meeste zochten hun bed op na het lekkere avondmaal.
Om 8 uur ’s morgens hoorden we ineens een bus aankomen. Jaja, dat was onze nieuwe bus. Het was een grote bus voor ongeveer 50 personen.  Het was zalig om in zo’n grote bus te zitten met 11 personen. Iedereen kon naar achter gaan liggen, zonder iemand te storen,… 
Onze luxebusrit werd verstoord toen we net Guayaquil binnen reden. Er stond terug een kleiner busje klaar om ons naar de casita te vervoeren. Toen we al de bagage overgeladen hadden en onszelf gesetteld hadden weigerde de motor van het busje dienst. Gelukkig dat er in Ecuador er ook een 'VAB' bestaat! Creativiteit verzekerd!



Na wat prullen en prutsen aan de motor konden we instappen om terug naar de casita te rijden. Eens we thuis waren, kon iedereen genieten van een zetel of een plons in het zwembad of een warme douche!


.. WERKWEEK ..
Door de week staan we vroeg op. Om 06.30 uur staan we paraat aan de geïmproviseerde bushalte aan het einde van de wijk.

In de school van Lore is het deze week les van 07.00 uur tot 11.00 uur. Ze begint nu met het organiseren van kleine activiteiten. Lore heeft ook de diagnostische testen van de kinderen afgenomen. Hierin werd o.a. de kennis van de kleuren, geometrische figuren en de uitspraak getest. Op vrijdag is de leerkracht van Lore haar klas niet aanwezig. Ze staat er die dag dus alleen voor, dit wordt een hele uitdaging. Ze heeft zich goed voorbereid, zodat de kinderen zich zeker niet zullen vervelen.






Om 09.00 uur krijgen de kinderen een papje en een koekje van het ministerie. Dit is vooral om de honger te stillen van de kinderen die thuis geen ontbijt krijgen. Nadien mogen de kinderen hun eigen 'lunch' opeten. Sommige kinderen hebben niets bij, anderen een uitgebreide maaltijd (lees: frieten, sandwiches, worstjes, honing, yoghurt, drilpudding,...).



Voor Sanne en Sofie is het deze week hun derde stageweek. Vanaf deze week zijn het de normale schooluren: van 07.30 uur tot 12.00 uur. Sanne staat deze week nog in de klas van Fabiola, Sofie in die van Digna. Er heerst deze dagen veel chaos in beide klassen. Sofie en Sanne proberen elk in hun eigen klas orde op zaken te stellen door structuur aan te brengen in de verschillende hoeken. Deze week werken de kinderen rond het thema 'los amiguitos de mi escuela'. Sanne en Sofie werken o.a. met de kinderen rond normen en waarden. Zo willen ze de kinderen respect laten opbrengen voor elkaar en voor het materiaal in de klas. Deze week deden ze kleine activiteiten met de kinderen. Zo zongen ze bijvoorbeeld liedjes en dansten ze met de kinderen. Bij de andere activiteiten assisteerden ze de leerkracht en hielpen ze waar nodig. Ook bij het ochtendritueel en bij schilderactiviteiten was er een grote inbreng van Sanne en Sofie.
Op vrijdag doen ze hun eerste grotere activiteit. Het wordt een schilderactiviteit met een speciale techniek, spannend!


Vrijdagnammidag vertrekken we op uitstap. Ditmaal trekken we richting de grens van Peru. Wij zijn alvast klaar voor een nieuw avontuur!


Ciiaaoo


dinsdag 17 april 2012

        .. VERVOLG WERKWEEK LORE ..
.. EERSTE STAGEWEEK SANNE EN SOFIE ..
Op dinsdag gingen Jan en Elly mee naar de school van Lore. Deel één van de schilderwerken ging van start: het bovenste deel van de klas verven. Achteraf gingen  Lore, Jan en Elly naar de mercado artisanal en de Malecon. Sofie en Sanne hadden hun tweede schooldag. Er vielen deze keer heel wat meer traantjes bij de bengels. De kinderen keken tv, zongen liedjes en mochten even met het speelgoed spelen. Sofie en Sanne deden ook hun eerste activiteit met de kleuters: een dansje met bijbehorend liedje. Woensdag werd het onderste deel van de klas van Lore geschilderd. Ze kreeg hulp van een aantal ouders. De samenwerking met de ouders verliep vlot en het werd een gezellige boel. Het lokaal zag er na deze dag al tamelijk goed uit. In de namiddag gingen Sanne en Lore mee naar banos de San Vincente: een hele belevenis! Sofie voelde zich niet zo goed en besloot daarom om thuis te blijven.


Donderdag werd de laatste laag verf aangebracht in het lokaal van Lore. De meisjes van Artevelde en Sanne staken deze dag mee de handen uit de mouwen. Sofie bleef een dagje in de Casita om uit te zieken. Ze voelde zich nog steeds niet lekker en was niet in staat om naar school te gaan. Donderdagnamiddag stond er bij de meisjes van Artevelde de tweede zwemles op de planning. Lore hielp hen met de eerste groep kinderen.  Op vrijdag gingen we allemaal terug naar onze eigen school.





.. ISLA DE LA PLATA ..
Op vrijdagmiddag trokken we met z’n allen richting de kust. De busrit leek wel een eeuwigheid te duren, maar na het prachtige uitzicht op de Grote Oceaan waren we dit snel vergeten.



We settelden ons in het hostel en gingen nadien het dorpje verkennen. Er werden weer gouden zaakjes gedaan op de plaatselijke marktjes en de eerste cocktail was lekker. Nadien gingen we gezellig iets eten, gevolgd door nog enkele heerlijke cocktails in een strandbarretje.





Zaterdag werden we om 09.00 uur verwacht voor de dagtocht naar Isla de la Plata. Rond 10 uur vertrok de boot uiteindelijk. De boot schommelde hevig heen en weer over de oceaan en al gauw voelden we ons wat minder lekker. Gelukkig haalden we heelhuids het eiland. De gids stelde de verschillende mogelijk wandelingen voor. We gingen voor de ‘korte’ wandeling (deze bleek achteraf best zwaar genoeg!). Na een half uurtje houten trappen lopen kwamen we aan op een uitkijkpunt. Magnifiek! We namen even de tijd om op adem te komen om vervolgens de wandeling verder te zetten. We zagen heel wat bijzondere planten en dieren. De gids gaf ons hier steeds een duidelijke en interessante uitleg bij. Tegelijkertijd oefenden we ons Spaans nog wat.  



Na deze eilandverkenning gingen we terug de boot op. We vaarden een stukje door om daar vervolgens te gaan snorkelen. Lore was niet te houden en sprong als eerste het water in. Haar onderwatercamera werd uitgetest en het was de moeite waard. We werden letterlijk omsingeld door vissen!






.. MONTANITA ..
Zaterdagavond namen we de bus naar Montanita. Hier zochten we een hostel en gingen we uit eten. Tot 22 uur was het ‘happy hour’, dit konden we niet laten schieten. We proefden enkele cocktails die zeker in de smaak vielen. Nadien gingen op zoek naar een leuk barretje. We belanden uiteindelijk in een discotheek waar we warm onthaald werden. Er werd flink gedanst en wat later op de avond kwam er een bandje optreden. Ze hebben er sinds zaterdag enkele grote fans bij! We sloten de avond af in een gezellige strandbar.



          .. EERSTE SCHOOLDAG LORE ..
.. TWEEDE STAGEWEEK SANNE EN SOFIE ..
Maandag namen we ’s morgens met ons drietjes samen de bus. We vertrokken in ons appartement rond half 7. Toch geraakte Lore maar net op tijd op school (de bel gaat om 07.15 uur). De bussen zaten eivol, we voelen ons echt als sardientjes in een blik. De eerste schooldag bij Lore verliep goed. Na het belsignaal lijnden de leerlingen zich op per klas. Telkens één rij meisjes en één rij jongens. Het volkslied werd door iedereen uit volle borst meegezongen, wat bij Lore voor een eerste kippenvelmoment zorgde. Het tweede volgde al snel toen ze hartelijk werd voorgesteld aan de massa (ongeveer 350 kinderen + hun ouders). Deze voorstelling werd gevolgd door een overweldigend applaus, niet te geloven! Verder werden de naamkaartjes die Lore maakte uitgedeeld en mochten de kinderen even met wat blokken spelen.  

Bij Sofie en Sanne verliep de schooldag op dezelfde manier als vorige week: weinig activiteiten, heel wat kibbelende kinderen en veel muziek en dans. Vanaf maandag staan ze niet meer in dezelfde klas. Sanne werkt vanaf maandag samen met Fabiola en Sofie met Digna.
Morgen hebben we nog één schooldag voor de boeg. Woensdag vertrekken we richting Amazonewoud, spannend!

Hasta la proxima semana!

dinsdag 10 april 2012


… OPENING LOS AMIGUITOS DE MENBOL …

Na heel wat werk en zweten en zwoegen, opende op dinsdag 3 april eindelijk het schooltje van Sanne en Sofie. Er was een grote opkomst van kindjes en hun ouders. Ze kregen een naamkaartje UIT FOHM en dansten en zongen daarna met zen allen. Het nieuwe huisje dat we aankochten kreeg een mooi plaatsje in het derde klasje. Na de opening gingen we nog een kijkje nemen in een mogelijk nieuw lokaal voor de school.








… EERSTE ZWEMLESSEN IN DE CASITA …

De studenten van Artevelde en Lore organiseren ook zwemlessen voor kindjes uit onze wijk. Hun eerste les was afgelopen woensdag. Ze zouden elke keer aan groepjes van 5 kindjes, één uurtje les geven. Spijtig genoeg was het weer een spelbreker. Het begon na een tijdje zo hard te regenen dat de zwemles stopgezet is en de andere 2 uur die gepland stonden ook niet meer konden doorgaan.




… SPELNAMIDDAG …

Vriidagnamiddag ging de eerste wekelijkse spelnamiddag van start. De meisjes van Artevelde riepen alle kindjes samen en begonnen met enkele korte, actieve spelletjes. Ook wij speelden mee met de spelletjes. Na de korte spelletjes begon er een groter, actiever spel dat liep door de hele wijk. Per enveloppe die werd opengedaan moesten de kinderen een opdracht vervullen … Vervolgens kregen ze weer een nieuwe enveloppe, met een nieuwe locatie erop. Aan het einde van hun tocht zouden ze dan de schat kunnen vinden. Hierin zat voor iedereen een kleine verassing verstopt. Smullen maar!





… PLAYAS …

Jaja, de chicas uit de kempen vertrokken nog eens voor een gezellig weekendje met zen drietjes naar de kust. Normaal zouden we met de bus gaan, maar Hilde was weeral zo vriendelijk om ons een stukje mee te nemen met de auto. Zij moest namelijk richten Salinas waar zij een ‘planningsweekend’ had voor deze zomer. Toen we na het korte ritje met het ‘lokale’ busje in Playas aankwamen zochten we naar onze ‘hostal’. We vroegen aan enkele voorbijgangers naar ‘Hostal Catan’, niemand wist precies waar deze lag. We stapten met zen drietjes dan maar wat verder tot er toch een lokale inwoner ons de juiste weg kon wijzen, mits een kleine vergoeding wel.
De rest van de dag vulden we met zonnebaden aan het strand. Hier stonden we versteld van de massa mensen die zich op het strand bevonden en de vele verkopers rondom ons. Het was een druk weekend, iedereen trok naar de kust, omdat het ‘semana santa’ was, vergelijkbaar met het paasweekend bij ons. ‘s Avonds zochten we op verzoek van Sofie naar een pizzeria. Het was een hele zoektocht, maar uiteindelijk werden we toch beloond en kregen we een behoorlijk grote pizza voorgeschoteld.
Nadat Sofie haar wens in vervulling ging, begonnen we aan die van Sanne: IJS !!!
Minder lang zoeken en even lekker. Op het plein waar we het ijsje opaten zagen we heel wat gelovigen die speciale rituelen uitvoerden. Ook de kerk zat behoorlijk vol voor de avondmis die van start ging. Na 2 vervulde wensen was er tenslotte ook nog een derde: DE COCKTAIL van Lore! Door een onverwachte stortbui liepen we het eerste, het beste cafeetje binnen. De poging tot het bestellen van een cocktail liep hier mis. Op de kaart stond enkel ‘cerveza’. Sanne en Sofie dronken dan maar snel een biertje om vervolgens de zoektocht verder te zetten. Door de regen, naar de andere kant van de straat stoten we op een gezellig barretje, MET cocktails. De ober kwam niet alleen terug met 3 cocktails, we kregen en 3 cervezas bovenop. Met een knipoog en een vriendelijke lach van drie mannen aan een tafeltje verderop. Ze zetten zich gezellig bij ons aan de tafel en het werd nog een leuke avond.
Bij terugkomst ’s nachts aan onze Hostal stond de gastvrouw letterlijk met haar voeten in het water. Over de ganse verdieping stond toch zeker een 15 cm water. We boden onze hulp nog aan om mee emmertjes water te scheppen, maar dit zou te vergeefs zijn, omdat het nog steeds hard aan het regenen was.
Na een heerlijke nacht gingen we opzoek naar een lekker ontbijt dat we later nuttigden op het strand. Nog even genieten van het strand en de laatste blikken werpen naar de lokale marktkraampjes waar de chicas nog wel enkele dollars lieten rollen. De economie draait hier sinds 4 maart stukken beter! Gepakt en gezakt sprongen we in een motortaxi richting de busterminal.  












… EERSTE SCHOOLDAG VOOR SANNE EN SOFIE …
       … WERKWEEK IN DE SCHOOL VAN LORE …

Op maandag vertrokken Sanne en Sofie om 06.25 naar school. Bij aankomst bleek dat de andere juffen nog niet aanwezig waren. Verder stond de klas van Digna onder water. Fabiola besloot om alle kleuters in haar klas op te vangen. Uiteindelijk kwamen er 33 van de 50 4-jarigen opdagen. Het aantal blijters viel nog mee. Sofie was zo lief om een wenend jongentje van zijn mama over te nemen. Hiervoor werd ze door dit schatje bedankt met een stevige hap in haar hand. Dit was duidelijk geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Om 09.00 was het tijd voor een versnapering. De kinderen haalden de gekste dingen uit hun boekentasjes, enkele voorbeelden: drilpudding, yoghurt met cornflakes, chips met mayonaise, oreo’s, cupcakes, koffie met pan sal, zoute koekjes,…Na de pauze werd er nog een liedje gezongen en een klein dansje gedaan. De eerste schooldag vloog voorbij en de kindjes werden alweer opgehaald.

Ondertussen werd er in de school van Lore hard gewerkt. Dit vooral door Lore zelf, want de juf van haar klas maakt haar handen liever niet vuil.. Al de fohm werd van de muren verwijderd en de klas werd klaar gemaakt om te schilderen. Al het materiaal werd in het midden van de klas gezet en er werd grondig geborsteld en met nat gepoetst. Op dinsdag werd het bovenste deel van de klas geschilderd. Lore kreeg hulp van haar papa, Elly, Jadira, Jaden en nog een mama van een kindje uit haar klas.
Deze week werkte Lore ook de naamkaartjes voor de kinderen uit haar klas af.




Morgen gaan trakteren we ons na school op een namiddag banos, we kijken al uit naar de massages!!

Las chicas