.. DINSDAG, SCHOOLDAG ..

Vandaag kwamen Wim, Griet, Hilde, Lutgard, Geert en zijn vrouw en kinderen op bezoek in de schooltjes. Eerst kwamen ze langs in de school van Lore, nadien in de school van Sanne en Sofie. Ze waren enthousiast over de positieve vooruitgangen die zichtbaar waren.

.. RIOBAMBA ..

Woensdag stonden we ’s morgens vroeg gepakt en gezakt klaar om op uitstap te vertrekken. Het busje was goed op tijd en we konden vlot vertrekken. Onderweg stopten we bij een  fruitkraampje voor een grote tros minibanaantjes, ananassen, zapote’s en rode bananen. Na een paar uur bollen bereikten we de waterscheidingslijn op zo’n 4300 meter hoogte. Hoewel het hier bibberden van de  kou, was het uitzicht magnifiek! 

Na het nemen van enkele kiekjes zette we onze tocht verder. De volgende halte was in het centrum van Riobamba. Hier nuttigden we onze picknick  en bezochten we het plaatselijke marktje. Hierna reden we in één trek door naar Banos.

.. BANOS ..

Rond 18 uur kwamen we aan in Banos. We bekeken ons hotelletje en zagen dat het goed was. Tijd om het dorp te verkennen en een restaurant te zoeken. Na een lekkere maaltijd leefden we ons uit in een plaatselijk barretje, waar het feestcomité zorgde voor de nodige animatie.

Donderdag reden we vol verwachting een hoge berg op, richting een uitkijkpunt over Banos. De rit duurde spijtig genoeg langer dan verwacht en tot slot mochten we niet tot het hoogste punt. De buschauffeur zette ons daarom af op een lager gelegen punt. De sportievelingen onder ons stapten van daaruit te voet naar beneden, de anderen reden met de bus mee naar beneden. Vervolgens reden we door naar een plaatselijke dierentuin. Dit is niet vergelijkbaar met de zoo van Antwerpen! Enkele dieren die we zagen: toekans, papegaaien, gieren, condors, één arend, schildpadden, jaguars en apen. Wij genoten enorm van het uitzicht.

Voor we doorreden naar een bekende waterval aten we eerst nog wat ananas, bananen en zapote’s. Hmmm, lekker! Achteraf bleek dat deze energiestoot goed van pas zou komen! Voor we de waterval konden bekijken moesten we eerst een serieuze afdaling doen. Dit was zeker de moeite waard! De weg terug naar boven was echter heel wat zwaarder, het was puffen geblazen!

Na het eten reden we door naar de Teleferique Nobios. We waren allemaal enthousiast tot het 'barrakske' eraan gevlogen kwam.  We stapten met  negen personen in en vertrokken naar de overkant. De één al wat geruster dan de ander. Sommige in stilte, sommige met hier en daar en gil. Juist voor de watervallen hielden we een stop om te genieten van het uitzicht.

Eens aangekomen aan de overkant gingen we op verkenning. We volgden onze ‘gids’ (Hilde) naar de rivier om zo de waterval van dichtbij te bekijken. We genoten van het geluid van de waterval en het uitzicht en bereidde onszelf voor op de terugrit.  

Na ons avontuurlijk vluchtje over de ravijn hadden we allemaal zin in een koffie of een warme chocomelk. Na het gezellige koffiemomentje hadden we zin om naar de lederwinkeltjes te gaan ‘kijken’. We stelden onze plannen even uit om snel een frisse douche te nemen en iets warmer aan te doen om daarna de lederwinkeltjes uit te pluizen.

Het eerste lederwinkeltje was al snel gevonden en leeggeplunderd ! De winkeljuffrouw heeft ook enkele malen een sprintje gedaan om bij een andere winkel een andere kleur of formaat van tas te gaan halen.  We hielden ze wat in het oog en wisten al snel waar de andere winkeltjes gelegen waren. Onze volwassen begeleiders kregen honger en gingen op zoek naar een restaurantje. Wij bestelden snel ons eten om nadien tijdens het wachten  nog naar de andere lederwinkeltjes gaan kijken.

.. PUYO ..

’s Morgens vroeg  vertrokken we naar het regenwoud. We waren er sneller dan gepland en gingen opzoek naar onze verblijfplaats. Hilde leidde ons door een padje in het woud en uiteindelijk kwamen we uit op een super mooi en gezellig verblijfplaatsje. Iedereen zag het onmiddellijk zitten en genoot van het mooie uitzicht!

We trokken onmiddellijk verder om te picknicken en ons klaar te maken voor de wandeling.  We vertrokken op avontuur in het regenwoud. We kwamen heel wat muggen tegen en andere kleine insecten. Jammer genoeg zagen we geen apen,…

Het wandelpad leidde ons naar de waterval waar we een frisse duik namen. Het was een zalige ervaring om in het regenwoud bij een waterval te zwemmen. 

Na de frisse duik wandelden we met z’n allen terug voor een boottochtje met traditionele boomstamboten op de Puyo. Voor we in de boten stapten waren we al kletsnat van de regen. 

Na het boottochtje gingen we terug naar ons verblijfplaats . We namen een (ijskoude) douche in het midden van de natuur en lieten alle indrukken van de afgelopen dag wat bezinken.  Van al de rusten begonnen onze magen wat te knorren en gingen al aan tafel voor het avondmaal. Dit liet nog even op zich wachten waardoor er nog wat tijd was om een gezelschapspel te spelen. Tijd voor perudo! 

Na het lekker eten werd er voor ons een kampvuur aangestoken waar we met z’n allen gezellig rond gingen zitten en het spel times-up speelden.

.. TERUGRIT NAAR GUAYAQUIL ..

Na de avontuurlijke nacht vertrokken we terug naar het dorpje Puyo. Hier gingen we op zoek naar een natuurreservaat waar veel apen zouden zitten.  Dit was niet zo makkelijk te vinden. Na een tijdje vroegen we de weg en deze vrouw wist ons te vertellen dat dit park niet meer open was. Ze wist echter wel een ander dierenpark waar ze ons naar toe leidde. Hier kregen we te horen dat er in het natuurreservaat nog maar drie apen zouden zitten, omdat het ministerie al de dieren in beslag had genomen. We mochten kiezen wat we wilden doen: het dierenpark of toch een kijkje gaan nemen naar het natuurreservaat. We kozen met z’n allen voor het park met de apen.

Toen we aan het reservaat aankwamen waren er al onmiddellijk drie apen te zien. We waren opgelucht dat we toch apen in de vrije natuur konden zien. Eens we binnen waren viel het toch een beetje tegen. Hilde wist ons te vertellen dat het er normaal vol met apen zat en nu zagen we er maar eentje zitten. 

Uiteindelijk zagen me vier apen vrij los zitten. Een aapje zag dat we teleurgesteld waren en bracht wat leven in de brouwerij. Het sprong op Griet (de tante van Lore), die op haar beurt erg verschoot. Griet was niet erg blij met het bezoek van Charlie. Wim (haar man), wou de aap van haar afduwen. Achteraf gezien was dit geen goed idee! De aap werd boos en liet zijn tanden zien en brulde luid en duidelijk. Gelukkig bleef Wim bespaard van een aanval!  Griet was op dat moment een houten plank! 

Heleen en Lore wilden ook een foto met de aap en zogezegd zo gedaan. Maar toen de aap van Heleen haar arm naar Lore haar arm ging moest hij een kleine boodschap doen. Waardoor Heleen en Lore een klein cadeautje hebben gekregen van Charlie!

Na het bezoek aan het apenpark hebben we een kleine stop gehouden in het balsamatelier. Hier waren er enkele mensen hout aan het bewerken.

Al snel waren we binnen in het winkeltje. Na wat rondkijken lieten we ons gaan in het assortiment van de souveniers. Na het winkelen reden we terug richting Banos.  Juist voor de brug van Banos werden we tegengehouden door de politie. Onze bus had geen vergunning om door heel het land te rijden met mensen. De buschauffeur mocht ons nog net afzetten aan ons hotel. Daarna moest hij onder politiebegeleiding naar een nabijgelegen dorpje rijden, waar de bus in beslag genomen werd. Eens aangekomen in ons hotel legden we alle natte spullen te drogen. Nadien vertrokken we richting het dorp om een terrasje te doen en nog enkele winkeltjes te bezichtigen. De anderen gingen de natuurlijke warmwaterbaden uittesten.  Na het marktje zijn we samen met Hilde de picknick voor de volgende dag gaan inkopen. Na al dat winkelen hadden we zin in een lekker warme chocomelk!  In dit cafeetje bleven we tot 's avonds plakken. We speelden enkele partijtjes biljart en proefden allerlei lekkere drankjes van de kaart. Daarna gingen samen opzoek naar een gezellig restaurantje. De meeste zochten hun bed op na het lekkere avondmaal.

Om 8 uur ’s morgens hoorden we ineens een bus aankomen. Jaja, dat was onze nieuwe bus. Het was een grote bus voor ongeveer 50 personen.  Het was zalig om in zo’n grote bus te zitten met 11 personen. Iedereen kon naar achter gaan liggen, zonder iemand te storen,… 

Onze luxebusrit werd verstoord toen we net Guayaquil binnen reden. Er stond terug een kleiner busje klaar om ons naar de casita te vervoeren. Toen we al de bagage overgeladen hadden en onszelf gesetteld hadden weigerde de motor van het busje dienst. Gelukkig dat er in Ecuador er ook een 'VAB' bestaat! Creativiteit verzekerd!

Na wat prullen en prutsen aan de motor konden we instappen om terug naar de casita te rijden. Eens we thuis waren, kon iedereen genieten van een zetel of een plons in het zwembad of een warme douche!


.. WERKWEEK ..
Door de week staan we vroeg op. Om 06.30 uur staan we paraat aan de geïmproviseerde bushalte aan het einde van de wijk.

In de school van Lore is het deze week les van 07.00 uur tot 11.00 uur. Ze begint nu met het organiseren van kleine activiteiten. Lore heeft ook de diagnostische testen van de kinderen afgenomen. Hierin werd o.a. de kennis van de kleuren, geometrische figuren en de uitspraak getest. Op vrijdag is de leerkracht van Lore haar klas niet aanwezig. Ze staat er die dag dus alleen voor, dit wordt een hele uitdaging. Ze heeft zich goed voorbereid, zodat de kinderen zich zeker niet zullen vervelen.

Om 09.00 uur krijgen de kinderen een papje en een koekje van het ministerie. Dit is vooral om de honger te stillen van de kinderen die thuis geen ontbijt krijgen. Nadien mogen de kinderen hun eigen 'lunch' opeten. Sommige kinderen hebben niets bij, anderen een uitgebreide maaltijd (lees: frieten, sandwiches, worstjes, honing, yoghurt, drilpudding,...).

Voor Sanne en Sofie is het deze week hun derde stageweek. Vanaf deze week zijn het de normale schooluren: van 07.30 uur tot 12.00 uur. Sanne staat deze week nog in de klas van Fabiola, Sofie in die van Digna. Er heerst deze dagen veel chaos in beide klassen. Sofie en Sanne proberen elk in hun eigen klas orde op zaken te stellen door structuur aan te brengen in de verschillende hoeken. Deze week werken de kinderen rond het thema 'los amiguitos de mi escuela'. Sanne en Sofie werken o.a. met de kinderen rond normen en waarden. Zo willen ze de kinderen respect laten opbrengen voor elkaar en voor het materiaal in de klas. Deze week deden ze kleine activiteiten met de kinderen. Zo zongen ze bijvoorbeeld liedjes en dansten ze met de kinderen. Bij de andere activiteiten assisteerden ze de leerkracht en hielpen ze waar nodig. Ook bij het ochtendritueel en bij schilderactiviteiten was er een grote inbreng van Sanne en Sofie.
Op vrijdag doen ze hun eerste grotere activiteit. Het wordt een schilderactiviteit met een speciale techniek, spannend!


Vrijdagnammidag vertrekken we op uitstap. Ditmaal trekken we richting de grens van Peru. Wij zijn alvast klaar voor een nieuw avontuur!


Ciiaaoo