.. WERKWEEK EN UITKIJKEN NAAR FELIZ DIA DE MAMA ..
De hele week werkten we verder activiteiten uit in de klas. Op vrijdag was het moedertjesdag, één van de belangrijkste feestdagen in Ecuador. We knutselden en dansten er deze week op los om ons voor te bereiden voor het feest.
In de school van Lore werd er een symbolische mama van het jaar gekozen. Zij kreeg een cadeau en mocht tijdens het feest tussen de leerkrachten zitten. Na enkele speeches van leerkrachten was het tijd voor ambiance. Er kwam een indrukwekkende vrouw optreden. Al gauw stond Lore mee op de dansvloer. Nadien volgden de optredens van de verschillende klassen. Dit ging van een dansje tot een prachtig duet. Tot slot werden de cadeautjes van de kinderen aan de mama’s overhandigd met een grote knuffel en een dikke kus. Het was een geslaagd feest met een grote opkomst!
Als alle kinderen en ouders naar huis waren vond er nog een vergadering plaats met het leerkrachtencorps. Lore volgde deze vergadering mee. De vergadering ging grotendeels over het opstarten van projectwerk. Dit is voor deze leerkrachten een volledig nieuwe werkvorm, die door het ministerie wordt aangeboden. Lore gaf haar collega's nieuwe inzichten mee over hoe projectwerk in het basisonderwijs in België verloopt en hoe het hier ook mogelijk is.
In de school van Sofie en Sanne was het eveneens een groot feest. Uit elke klas werd er een mama verkozen tot mama van het jaar. Het leek wel een soort van modeshow, waarbij de moeders paradeerden op de catwalk. Hilde, Sanne en Sofie waren de juryleden van dienst en beslisten wie ‘het kroontje’ kreeg. Naast zang en dans zorgden de mama’s voor lokale specialiteiten. De buikjes werden goed gevuld!
.. QUILOTOA EN INDIANENSTAM ..
Vrijdagmiddag stond John ons al op te wachten als we thuis kwamen van school. We sprokkelden nog snel onze bagage bij elkaar en sprongen in het busje. Het was een lange rit richting de zeven watervallen. Uiteindelijk kwamen we aan bij een rivier. John vergat even dat hij geen 4x4 onder zijn poep had en probeerde de rivier te trotseren. De achterbank (De Kempen) kneep de ogen stevig dicht om dit manoeuvre te overleven. Toen er langs weerskanten rook vanonder het busje kwam had John door dat zijn missie niet zou slagen. Hij zette de bus in achteruit en probeerde heelhuids uit de rivier te geraken. Hilde en Fiona deden nog een poging om blootsvoets door de rivier te gaan. Het begon spijtig genoeg al te schemeren en we besloten terug te keren. Er stond ons immers nog een lange rit door de bananenplantages te wachten alvorens we terug in de bewoonde wereld terecht zouden komen.
Zaterdag reden we door richting het bewuste het kratermeer ‘Quilotoa’. In de reisgids van Lore stond dit kratermeer zeker in onze top drie! Onderweg kwamen we toevallig langs een markt: ‘de markt van Zumbahua’. Dit konden we niet aan onze neus laten voorbijgaan. We sprongen uit ons busje en gingen op koopjacht. Op de markt was letterlijk alles te koop: van varkensoren en kippenpoten tot sjaals en hangmatten.
Na een uurtje shoppen zette we onze tocht door richting Quilotoa.
Eens aangekomen maakten we ons klaar om aan de afdaling richting het kratermeer te beginnen. Hilde en Sanne namen al een kijkje om en hoekje en werden bijna letterlijk weggeblazen door een stevige en ijskoude wind. We zaten hier op 3700 meter hoogte, dus als de zon het even liet afweten was het erg koud. Warm aangekleed begonnen we aan de afdaling.
Na dit bezoek was het spijtig genoeg alweer tijd om terug richting de casita te bollen.
Volgende week doen we onze laatste volledige stageweek. Bij Sanne en Sofie staat er uitstap naar de dierentuin op het programma. Lore gaat door met geven van wiskundelessen en andere nieuwe activiteiten.
We hebben het hier nog steeds heel goed! Geen paniek dus als het volgende blogbericht wat langer op zich laat wachten ;-)
Ciaaoo
Ciaaoo













Geen opmerkingen:
Een reactie posten